Feeds:
เรื่อง
ความเห็น

ประวัติเอกสารสำหรับ มกราคม, 2009

ปีนี้เป็นปีแรกที่เราย้ายที่จัดงานปีใหม่จากหน้าร้านมาที่โรงงานหนามแดง เพราะจะมีการจัดเวทีประกวดร้องเพลงกับแสดงดนตรีด้วย หลังจากซ้อมกันมาหลายเดือนก็มีเพลงตุนไว้ 9 เพลง คือ ไถ่เธอคือมา, ถ้าเธอพร้อม ฉันก็พร้อม, 100 เหตุผล, ความลับในใจ, All I have to do is dream, เธอที่รัก, ภาพลวงตา, Zombie, More than words (อ. หนึ่งเล่น) ตัวผมตีกลอง กับโซโล่+ร้อง เพลง 100 เหตุผล บรรยากาศก็ไม่ถึงกับคึกคักมาก อาจจะเพราะแต่ละคนเตรียมตัวกลับบ้านตจว. เลยไม่มีเหล้าเบียร์ แถม วงเราก็เล่นผิดกันหลายครั้งเหมือนกัน แต่ก็สนุกดี เป็นครั้งแรกที่ได้ขึ้นเวทีเล่นดนตรี ถึงแม้จะเป็นงานเล็กๆก็เถอะนะ เจ้าเปเป้ก็ชอบมาก ตบมือ+เต้นใหญ่ จินนี่ก็ขึ้นไปร้องสองเพลง

Read Full Post »

เมื่อไม่นานมานี้ ผมอ่านเจอว่า มีการวัดความสุขของคนในแต่ละประเทศและประเทศที่คนมีความสุขมากที่สุดคือ เดนมาร์ก ไม่ใช่เพราะร่ำรวยแต่เป็นเพราะมีอิสระในการดำเนินชีวิต ข้อมูลตรงนี้ผมว่าน่าสนใจทีเดียว เพราะมักจะคิดอยู่เสมอว่า วัฒนธรรมแบบตะวันตกที่เอื้อให้คนมีอิสระมากกว่า น่าจะส่งผลถึงความสุข ความสบายใจ ที่ได้ทำสิ่งที่ตัวเองต้องการ ก็อาจจะทำให้ทำงานได้อย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น หรือ มีชีวิตคู่ตัวเองต้องการ นอกจากเรื่องนี้ที่ผลต่อสุขภาพจิตโดยตรงแล้ว น่าจะส่งผลดีต่อการพัฒนาประเทศด้วย ลองคิดดูเล่นๆว่าวัฒนธรรมลักษณะนี้ในระดับย่อยๆลงมาแล้ว มันส่งผลอะไรบ้าง เมื่อปล่อยให้ลูกหลานมีอิสระ พ่อแม่ก็ไม่ต้องเก็บเงินไว้มากมายเพื่อลูก เพราะคิดว่าลูกควรจะหาด้วยตนเอง ความโลภในการจะหาเงินเพื่อครอบครัวตนเองหรือพวกพ้อง ก็อาจจะลดน้อยลงไป เมื่อคิดถึงส่วนตัวน้อยลงไปแล้วก็น่าจะคิดถึงส่วนรวมมากขึ้น จิตสำนึกต่อส่วนรวมนี้ ผมคิดว่า เป็นปัจจัยที่สำคัญในการพัฒนาประเทศเลยทีเดียว อย่างในอเมริกา การที่มีเงินมากๆแล้วบริจาคให้สังคมนั้นก็ถือเป็นธรรมเนียมเลยทีเดียว เช่นบิล เกตส์ ที่บอกว่า เงินให้ลูกหลานนั้นให้แค่จำนวนหนึ่งพอ ที่เหลือควรไปหาเอง ทรัพย์สินส่วนใหญ่ก็บริจาคให้มูลนิธิไป เรื่องนี้จะมองว่า บริจาคเพื่อเอาหน้าก็เป็นได้ แต่อย่างไรผมก็คิดว่า ผลลัพธ์ของมันเป็นเรื่องที่สมควรชื่นชม นอกเหนือไปจากการหาเงินเพื่อลูกหลาน แต่นักธุรกิจ/นักการเมือง อเมริกัน โกงๆก็มีเยอะเหมือนกัน มันก็คงมีปัจจัยอื่นๆอีกเยอะอะนะ

Read Full Post »

ห่างหายจากการเขียน Blog ไปปีกว่า ไม่ได้มีสาเหตุอะไรเลย
เพราะไม่ได้เขียนไปพักนึง ก็เลยขี้เกียจเขียนไปเลย
พอปลายปี 2008 เลยมาคิดว่า มีเหตุการณ์เกิดขึ้นมากมาย น่าเสียดายถ้าไม่ได้บันทึกไว้สักหน่อย
ปี 2009 นี้เลยตั้งใจว่าจะเขียนให้สม่ำเสมอให้ได้
เริ่มกันวันนี้เลย

Read Full Post »